Ольга КЛИМЕНКОВА (Агело БАРРАКУДИ)
Агело Барракуди (Клименкова Ольга Николаевна) родилась и провела школьные годы
в г. Скидель Гродненской области. Прозаик. Писать начала в младшем школьном
возрасте. В 2011 г. закончила Гродненский государственный университет им. Янки Купалы, факультет изобразительного искусства.
В 2018 году у писательницы вышла дебютная книга «Мы – не люди». С 2023 года рассказы и сказки Ольги издаются в различных сборниках и журналах. Литература, живопись и музыка в творчестве Агело Барракуди тесно переплетаются между собой. Источники вдохновения – люди, эмоции, события, природа, музыка и многое другое. Живёт в городе Гродно.
далее
Юлія ЧАМЯРЫС
Нарадзілася ў г.Скідзель Гродзенскага раёна. Скончыла філалагічны факультэт Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Я.Купалы па спецыяльнасці "Славянскія мовы і літараратуры".
Жыве ў Гродна, працуе ў Гімназіі №6 імя Ф.Э.Дзяржынскага г.Гродно настаўнікам і загадчыкам бібліятэкі.
Юлія Аляксандраўна – кіраўнік праектаў "Тык-ток рэпетытар па беларускай мове" і "Старонкі памяці", якія неаднаразова станавіліся лаурэатамі абласных і рэспубліканскіх конкурсаў, аб праектах распавядалі газеты "Зорька", "Гродзенская праўда", тэлеканалы "Гродна+" і "Беларусь4", сайт"БелТА".
З вершам "Сэрца Беларусі" Юлія Чамярыс дэбютавала ў V абласным фестывалі "Поэзия–души движенье", узнагароджана дыпломам ІІ ступені. Апавяданне "Пасля навальніцы" увайшло ў зборнік "Поле памяти" і надрукавана ў газеце "Літаратура і мастацтва", верш "Нам трэба толькі не забыць" апублікаваны ў зборніку паэзіі "Память огненных лет", атрымаў дыплом ІІ ступені на XIII Каложскіх абласных навукова-адукацыйных чытаннях.
У 2024 годзе Юлія разам з дачкой Дзіянай выдалі кнігу аб Вялікай Айчыннай вайне, напісаную дзедам Юліі Міціным Іванам Іванавічам, "Гартаючы старонкі памяці".
далее
Игорь ВЕРБОВИК
Игорь Вербовик родился 9 декабря 1967 года в небольшом городке Эйшишкес Литовской ССР.
Закончил Каунасскую академию физической культуры. По профессии тренер по футболу и настольному
теннису. Поэт. Увлечён творчеством с раннего детства. С годами юношеское увлечение переросло в
любимое дело. Много написано автором в русле интимной, пейзажной лирики, а в своих гражданско- и
военно-патриотических стихах Игорь уверенно заявил о себе как поэт-трибун. Как говорит он сам, «с
возрастом в моих произведениях стала преобладать патриотическая тема. Своей Родиной считаю весь
Советский Союз. С детства воспитан в духе дружбы народов».
далее