«В годы Великой Отечественной войны белорусские литераторы оказались в исключительно драматических обстоятельствах: родная земля была полностью оккупирована врагом...».
В.Н.Черепица «Коротко о поэтах Советской Беларуси, погибших на фронтах Великой Отечественной войны в 1941 году».

«Усё сышло, быццам кволая зёлка, // Крык птушыны ляціць над зямлёй, // І заплача паўночная зорка // Над маёю пакутнай душой…». Марыя ЦІТАРЧУК. Выбраная лірыка.

Страта блізкіх, сяброў – гэта тое, да чаго немагчыма прызвычаіцца, з чым нельга змірыцца. Але пакуль жыве памяць, мы працягваем жыць адзін для аднаго па абодва краі вечнасці. Светлай памяці калегі і сябра, паэта Пятра Сямінскага сваё эсэ прысвяціла
Аліна САБУЦЬ.

Пра тое, якім у нашай памяці назаўсёды застанецца Пётр Сямінскі, працягваюць расказваць гродзенскія пісьменнікі. Чытайце аповяд пра апошняе фота сябра і калегі, які заўчасна пайшоў з жыцця, Анатоля АПАНАСЕВІЧА.

«Для нас его бессмертие – в стихах». Своими воспоминаниями о Петре Семинском в подборке трогательных лирических посвящений разных лет поделилась ветеран труда, общественный деятель, гродненская поэтесса, прозаик Наталья ЧАКЛИНА-ГОРБАЧЁВА.

Пётр СЯМІНСКІ «Пакутлівым днём разыходзяцца душы...».
Вершы розных гадоў.

«Афіцыйныя абмежаванні, перашкоды не маглі спыніць напор яго творчай энергіі. Аптыміст па светаадчуванню, ён не абыходзіў, не згладжваў складаных з'яў і праблем жыцця, але жыццесцвярджальны дух прысутнічаў у яго творах нязменна...». Успаміны пра Аляксея Нічыпаравіча Карпюка Алены Вітальеўны РУЦКАЙ

Што даражэйшае за гэта, за ўспаміны дзяцінства, праведзенага ў вялікай хаце, дзе жылі бабуля з дзядулем, мае бацькi, мой брат і я?» Поўным цёплых успамінаў нарысам, прысвечаным памяці сваёй бабулі Алены Іванаўны Ган (1913-1996), мемарыяльную рубрыку «Даніна памяці» працягвае наша калега са Слоніма Ірына ВОЙТКА.