Блог Алы Страшынскай

Гаспадар “Мядовага кута”

 

А вы памятаеце, чым заканчваецца раман Уладзіміра Караткевіча “Хрыстос прызямліўся ў Гародні”? Дазвольце, нагадаю. Юрась Братчык, ён жа мужыцкі Хрыстос, пасля ўсіх прыгод пасяліўся разам з жонкай Анеяй на сваёй зямлі, на хутары дзесьці на мяжы Белавежы з Палессем. І жылі яны вольным сапраўдным жыццём, здабываючы хлеб надзённы ўласнымі рукамі ў чаканні святла. Так і мой добры знаёмы майстар спорту па вольнай барацьбе, спецыяліст у галіне фінансаў, палітолаг Артур Папок, паспытаўшы ў жыцці шмат чаго, аднойчы з’ехаў з шумна - вірлівага Мінска ў сельскую мясцовасць. Нехта з усмешкай скажа: “Вось дык псіхануў!” А ён упэўнены, што якраз з пераездам у вёсачку Алянец, што на Смаргоншчыне, скончыліся яго псіхі і пачалося насамрэч добрае спакойнае жыццё, якое ён смакуе напоўніцу.
Хатка пабудовы 1939 года на выселках Алянца прыглянулася яму яшчэ 15 гадоў таму, калі працаваў на фірме “Эліс” у суседнім Залессі. Месца казачнай прыгажосці ў атуленні старажытнага лесу, за якім нясе свае воды авеяная легендамі Вілія, а па-мясцоваму - Вялля...

.... чытаць далей

.